End games and more

vrijdag 2 september 2016

The second and last FMJD Personal World Championship Endgames (PWCE-2) was organized in 2010. It was a success both in terms of the quality and number of the participants and the many outstanding endgames. This article is not a report of this World Championship, so not a list of participants, scores of each of the three categories and the final result, but only a selection of three endgames participating. The idea is to present three very different endgames, one from each category.
- One with an original marvellous final, including two thematic variants.
- The second with a surprising sacrifice, followed by capturing all five Black Men within a minimum of moves.
- The third with an amazingly large number of thematic variants, mainly based upon classical finals.
The first diagram shows how the marvellous final is achieved.
Het tweede en laatste FMJD Persoonlijke Wereldkampioenschap Eindspelen (PWCE-2) werd georganiseerd in 2010. Het was een succes zowel wat de kwaliteit en het aantal deelnemers betrof als de vele voortreffelijke eindspelen. Dit artikel is geen verslag van dit Wereldkampioenschap, dus geen lijst van deelnemers, de scores van iedere categorie en het eindresultaat, maar slechts een selectie van drie eindspelen die deelnamen. Het idee is drie heel verschillende eindspelen te laten zien, één van iedere categorie.
- De eeste met een wonderbaarlijk slot, dat twee scherpe varianten kent.
- De tweede met een verrassend offer, gevolgd door een snelle opruiming van alle vijf zwarte stukken.
- De derde met een verbazingwekkend aantal scherpe varianten, hoofdzakelijk gebaseerd op klassieke finales.
Het eerste diagram laat zien hoe het wonderbaarlijke slot wordt bereikt.
Johan Bastiaannet PWCE-2
-(34-40) 38-33! (23-28) 3-17!!
The first Applet leads to a classical endgame. De eerste Applet leidt tot een klassiek eindspel.
Johan Bastiaannet, PWCE-2, Category C, Two or more White Kings

The next participating composition is mine. Apart from the thematic variants the highlight of this composition is an unexpected sacrife that is the only way to win. The first Applet looks like the right solution, but later it is explained why the sacrifice is required.
De volgende compositie is er één met welke ik deelgenomen heb. Afgezien van de scherpe varianten is het hoogtepunt van de compositie het onverwachte offer dat de enige manier is om te winnen. De eerste Applet lijkt de scherpe oplossing te geven, maar later wordt duidelijk waarom het offer noodzakelijk is.
Jaap Bus, PWCP-2, Category A, initial position only Men.

To conclude this article one of the endgames of the World Champion, the winner of the PWCP-2, Miljenko Lepsic. The number of thematic variants is impressive. Explained here in such a way that each Applet shows one of the most important variants, with sub-variants indicated below the Applet.
Tot besluit van dit artikel één van de eindspelen van de Wereldkampioen, de winnaar van PWCP-2, Miljenko Lepsic. Het aantal scherpe varianten is indrukwekkend. Zodanig toegelicht hier dat iedere Applet één van de belangrijkst varianten laat zien, met sub-varianten aangegeven onder de Applet.
Miljenko Lepsic, PWCP-2, Category B, Black Men against White Men and King(s).
The first variant is based upon the classical endgames of Blonde and Everat, but with a large number of moves preceeding. De eerste variant is gebaseerd op de klassieke eindspelen van Blonde en Everat, maar met een groot aantal zetten daaraan voorafgaand.

Miljenko Lepsic was very successful with all his compositions participating at the PWCP-2. Alexander Moiseyev and Johan Bastiaannet as well. To show all these endgames on my Blog is far beyond my available time and will be also too much for many of the readers. However, for those who are interested I can show you the way how to get more information about both the PWCE-1 and -2.
Miljenko Lepsic had veel succes met al zijn composities die aan PWCE-2 deelnamen. Alexander Moiseyev en Johan Bastiaannet ook. Al die eindspelen te laten zien op mijn Blog gaat mijn beschikbare tijd ver te boven en zal ook te veel zijn voor een groot aantal van de lezers. Echter, voor degenen die belangstelling hebben kan ik laten zien hoe men meer informatie vergaren kan over zowel PWCE-1 als -2.

donderdag 18 augustus 2016

Miljenko Lepsic, the winner of the last World Championship endgame composition, prepared and published a marvelous book called 1000 Mini. It contains 1000 endgames from one White Man till two White Kings. With the help of Kingsrow he took care to present fully correct solutions, including the relevant false solutions. He included a very large number of his own compositions, of high quality, but also paid attention to outstanding compositions of other endgame composers.
An Annex of the book is dedicated to what is called the best endgame composition without Kings at the initial position, only Men. K. Turiy composed and published this endgame in 1987. He spent more than six months for developing this composition till the best position with all the thematic variants included was reached. Six Applets are required to present the full solution!! Though I give only the variants that are fully thematic, including the very last move! After the last Applet of this end game another remarkable fact is given.
Miljenko Lepsic, de winnaar van het laatste Wereldkampioenschap eindspel compositie, verzorgde en publiceerde een heel mooi boek genaamd 1000 Mini. Het bevat 1000 eindspelen vanaf één witte schijf tot en met twee witte dammen. Met hulp van Kingsrow zorgde hij ervoor de oplossingen volledig correct weer te geven, inclusief de relevante schijnoplossingen. Hij nam een heel groot aantal van zijn eigen composities van hoog niveau op, maar gaf ook aandacht aan uitstekende composities van andere eindspel componisten.
Een Annex van het boek is gewijd aan wat wordt genoemd het beste eindspel zonder dammen in de aanvangstand, alleen schijven. K.Turiy componeerde en publiceerde dit eindspel in 1987. Hij werkte er meer dan zes maanden aan om dit eindspel te ontwikkelen totdat de beste positie met al de mogelijke scherpe varianten was bereikt. Zes Applets zijn nodig om de complete oplossing te laten zien!! En dat terwijl ik alleen de varianten geef die tot en met de allerlaatste zet volledig scherp zijn! Na de laatste Applet van dit eindspel wordt nog een opmerkelijk feit genoemd.
In order to be between the best it also has to have an interesting false solution, with all the Black moves forced.
Om tot de besten te behoren moet het ook een interessante schijnoplossing hebben, waarbij al de zwarte zetten gedwongen zijn.

The third variant is clearly different. With more moves leading to a very well known position of one King against two Black Men.
De derde variant is duidelijk anders. Met meer zetten en een overbekende positie van een dam tegen twee zwarte schijven.

According to the book 1000 Mini this is the best "man-only" ending ever composed in the history of composition. The book also says :" Please, show me at least one better ending in the category". So we have to try to find one.
K. Turiy composed and published this endgame in 1987, but the famous Dutch endgame composer H.J.van Alphen also composed this endgame in 1962!! Exactly the same! However, van Alphen only showed it to a number of friends, but never published it officially!! This is also described in the book 1000 Mini. So officially K. Turiy is the author, but for me we have a case of two authors.
Volgens het boek 1000 Mini is dit het beste "alleen schijven" eindspel ooit gemaakt in de historie van componeren. Het boek vraagt ook om minstens één eindspel in deze categorie te tonen dat beter is. Dat moeten we dus proberen.
K. Turiy publiceerde dit eindspel in 1987, maar de beroemde eindspel componist H.J.van Alphen componeerde dit eindspel in 1962!! Precies hetzelfde! Echter van Alphen liet het zijn vrienden zien, maar publiceerde het niet officieel!! Dit is ook te lezen in het boek 1000 Mini. Zo is K.Turiy officieel de auteur, maar voor mij hebben wij hier een geval van twee auteurs.
With the help of Ed Gilbert and Kingsrow I tried to find, among many hundreds of endgames with only Men in the initial position, a position that could compete with the best one shown above. I found two endgames with two White Men, coming very close to the quality of the one above, but not clearly better. Then I had a look at positions of four White Men, no Kings either. This is still the "Man only" category. Again among very many positions I found two that can compete with the best one above. One of them is shown below.
Met hulp van Ed Gilbert en Kingsrow probeerde ik, tussen honderden posities met alleen schijven in de beginstand, een positie te vinden die kon concurreren met de beste hierboven getoond. Ik vond twee eindspelen met twee witte schijven, die goed in de buurt komen van die hierboven, maar niet duidelijk beter. Daaarna bestudeerde ik de posities van vier witte schijven, ook zonder dammen. Dat valt nog steeds onder de categorie "Alleen schijven". Weer tussen honderden posities vond ik er twee die concurreren kunnen met de beste hierboven. Één ervan laat ik hieronder zien.
One of the positive things of the new one is that White is further away from promotion. As opposed to promotion at the first move of the endgame, the Man has the choice of the field of promotion, at different variants. Moreover it is not a two Kings game, only one promotion is more common with "man-only" compositions.
Positief bij de nieuwe is dat wit verder af is van de promotielijn. In tegenstelling tot promotie bij de eerste zet, heeft de schijf de keuze uit enige promotievelden, bij verschillende varianten. Het is bovendien geen twee dammen eindspel, slechts één promotie is gebruikelijker bij schijven-eindspelen.
2016

All the moves of Black are forced, but the result is not what it should be. Such a variant shows that White has to play very precisely. How to win is shown by the next Applets.
Alle zwarte zetten zijn gedwongen, maar het resultaat is niet wat beoogd was. Een variant als deze laat zien dat wit heel precies moet spelen. Hoe te winnen laten de volgende Applets zien.

Which one is better, the one of K.Turiy/H.J. van Alphen or the position with the four White Men? It is always a matter of taste. Anyway, there are strong arguments for the new one.
Welke is beter, die van K.Tury/ H.J. van Alphen of de positie met de vier witte schijven? Het is altijd een kwestie van smaak. Hoe dan ook, er zijn sterke argumenten voor de nieuwe.
To conclude an endgame of another, even unsual, category. Four White Men plus one White King, against three Black Men. A category that is not allowed at official endgame contests. However, the endgame is quite spectacular and nevertheless easy to understand. The first Applet shows a remarkable false solution with a nice climax. Of course all Black moves are forced. Another false solution is 35-49 (27-31) 24-20 (18-22!), but the one of the Applet is more beautiful. The move (35-24!!) is decisive for reaching the draw.
Tot besluit een eindspel van een andere, zelfs ongebruikelijke categorie. Vier witte schijven plus een witte dam, tegen drie zwarte schijven. Een categorie die niet is toegestaan bij erkende eindspel wedstrijden. Echter, het eindspel is nogal spectaculair en toch gemakkelijk te volgen. De eerste Applet laat een schijnoplossing zien, met een mooi slot. Natuurlijk zijn alle zwarte zetten gedwongen. Een andere schijnoplossing is 35-49 (27-31) 24-20 (18-22!), maar die van de Applet is mooier. De zet (35-24!!) is de definitieve redding voor zwart.
J.C.R. Bus 2016

During both false solutions White is very close to win. However, the way to win this endgame does not look like the false solutions at all. It is a completely other way to victory, with totally different variants!! The move 24-19!! is the climax.
Gedurende beide schijnoplossingen is wit heel dicht bij de winst. Echter de manier om dit eindspel te winnen lijkt in de verste verte niet op de schijnoplossingen. Het is een compleet andere manier de overwinning te bereiken, met totaal veschillende varianten!! De zet 24-19!! is de climax.

zaterdag 25 juni 2016

It is about 55 years ago that I made my first 46/5 and/or 5/46 compositions. This article first shows a number of old ones, followed by more recent compositions. Though I, as contrast with the first one, give a second Applet with a miniature forcing, you will see a trend of reducing material in recent years.
Het is ongeveer 55 jaar geleden dat ik mijn eerste 46/5 en/of 5/46 composities maakte. Dit artikel laat eerst een aantal oude zien, gevolgd door recenter composities. Hoewel ik, als contrast met de eerste, een tweede Aplet toon met een een miniatuur forcing, zullen jullie zien dat er een trend is in recente jaren het aantal stukken te reduceren.
The first Applet shows a very heavy one. To my surprise I could not find the same construction and final capture in Turbo Dambase among the many thousands of 46/5 compositions of about hundred years! There is a similar construction by Jaap Viergever, but with another final and combination.
De eerst Applet laat een zwaargewicht zien. Tot mijn verbazing kon ik er in Turbo Dambase geen vinden met dezelfde constructie en slotslag onder de vele duizenden 46/5 composities over een periode van ongeveer honderd jaar! Er is een vergelijkbare constructie van Jaap Viergever, maar met een ander slot en combinatie.
1963

The second one is totally different. After a clear forcing the endgame is a quite surprising way to achieve 46/5.
De tweede is totaal anders. Na een duidelijke forcing is het eindspel een nogal verrassende manier om 46/5 te bereiken.
2006

With the next one I participated at the International KvD Championship of 1961. At that moment of time there were hardly any draughts composers outside Europe of the same level. So one could consider it as an European Championship, or even WC if you like. I give you my two participating compositions. The theme was 5/46, a more difficult final to reach than 46/5. We need two Applets for the first one, because the final has two thematic variants, what a jury is supposed to estimate.
Met de volgende deed ik mee met het internationale KvD Kampioenschap van 1961. In die tijd waren er nauwelijks problemisten buiten Europa van hetzelfde niveau. Men kon het dus als een Europees Kampioenschap zien, of zelfs een WK als je wilt. Ik laat mijn twee deelnemende composities zien. Het thema was 5/46, een moeilijker slot om met een combinatie te bereiken dan 46/5. We hebben twee Applets nodig voor de eerste, want het slot heeft twee scherpe varianten, wat een jury waarderen kan.
1961

Anyway, the winner was the next one. Both Aart Miedema from England and I had sent this composition to the jury! It is too long ago to bother you with the serious failure the jury made. Instead of that I give an improvement of the composition, by a small extension. Now it is even more one of the best 5/46 ever. A pity that Aart Miedema cannot see this version anymore. Miedema has won the KvD contests more than anybody else. I explain the forcing by the next Applet. After (13-19) there is only one way to win!
Hoe dan ook de winnaar was de volgende. Zowel Aart Miedema, die in Engeland woonde, als ik hadden deze compositie naar de jury gestuurd! Het is te lang geleden om jullie nog lastig te vallen met de blunder die de jury maakte. In plaats daarvan geef ik een verbetering van de compositie, door een kleine uitbreiding. Nu is het nog wat meer één van de beste 5/46 ooit. Het is te betreuren dat Aart Miedema deze versie niet meer mee kan maken. Miedema heeft de KvD wedstrijden vaker gewonnen dan wie ook. De toelichting op de forcing wordt met de volgende Applet gegeven. Na (13-19) is er maar één manier om te winnen!

The next composition is a kind of curiosity. All the fields of the line 5 to 46 are occupied, so in order to reach a 46/5 all these pieces have to be removed!! Finally only the Men on 5 and 46 are left. The famous end game of Romanov takes care that these Men of Black and White are replaced by the Kings of 46/5. Notice the move 3-21! After that there is another thematic variant (31-36) 21-32 (5-10, 22-27) 5-37 (36-41) 37-31, 46 x 37.
De volgende compositie is een soort curiositeit. Alle velden van de lijn 5 t/m 46 zijn bezet, dus om een 46/5 te bereiken moeten al deze stukken worden verwijderd!! Tenslotte blijven alleen de stukken op 5 en 46 over. Het beroemde eindspel van Romanov zorgt ervoor dat deze witte en zwarte schijven worden vervangen door de Dammen van 46/5. Let op de zet 3-21! met nog een andere scherpe variant (31-36) 21-32 (5-10, 22-27) 5-37 (36-41) 37-31, 46 x 37.
2002

Also starting with 19-13, but without any other ressemblance, is the one below leading the combination to an endgame where Black has a lot of choice, but the main variant is the best though it has a so called dual. One dual is allowed according to the official rules for endgame contests.
Ook beginnend met 19-13, maar zonder enige gelijkenis verder, is die hieronder waarbij de combinatie naar een eindspel voert waar zwart veel keus heeft, maar de hoofdvariant is de beste hoewel het een z.g. dual heeft. Één dual is toegestaan volgens de internationale regels voor eindspel-compositie wedstrijden.
1964

The next is also not thematic, but the final is spectacular, with three Kings, one of White against two of Black!! De volgende is ook niet scherp, maar het slot is spectaculair, met drie dammen, één witte tegen twee zwarte !!

For a miniature the one below has a quite impressive capture. The double sacrifice 42-37!! is the only way to win! Do not mind the extra White left! It is only a variant.
Voor een miniatuur heeft die hieronder een nogal indrukwekkende slag. Het dubbele offer 42-37!! is de enige manier om te winnen! Val niet over het extra witte stuk dat overblijft. Het is slechts een variant.

Now back to the theme of this article. The goal is reached in a fully original way. Also here the move 42-37!! is the key to win!
Nu terug naar het thema van dit artikel. Het doel wordt bereikt op een volledig nieuwe manier. Ook hier is de zet 42-37!! de sleutel tot de winst!

Now a much more interesting composition made by Cornelis Blankenaar himself. Published at 01-06-1897, in a French Journal called Le Jeu de Dames. Arranged a bit in order to get a fully sharp main variant. The first two Applets each give a variant required to understand the main fully thematic variants.
Nu een veel interessanter compositie van Cornelis Blankenaar zelf. Gepubliceerd op 01-06-1897, in een Frans blad genaamd Le Jeu de Dames. Een beetje aangepast om het helemaal scherp te krijgen. De eerste twee Applets geven elk een variant die nodig is om de echte volledig scherpe varianten te begrijpen.
The next Applet gives an important variant during the solution, but with a not fully thematic final.
De volgende Applet geeft een variant die een belangrijke rol speelt in de ontleding, maar aan het eind niet helemaal scherp is.
C. Blankenaar 1897

Another not fully thematic variant is also helpful to understand the main solution. The point is that Black has to be forced not to go to the field 26.
Een andere niet volledig scherpe variant helpt ook om de hoofdoplossing te begrijpen. Waar het om gaat is dat Zwart gedwongen moet worden niet naar 26 te spelen.

More than a century long nobody was able to extend this endgame and / or to improve it with an additional thematic variant. Till 2007 when M. Lepsic published the composition White: K 16, K33, K48. Black: K3 and Men on 18 and 35. It is a smart extension with one more Black Man, but it does not have any additional interesting variant. You can have a look at it at page 64 of De Problemist (KvD) April 2016.
However it is possible to extend the compositon with about ten moves, see the first Applet below. The surprise and most impressive improvement is a sensational new very different variant shown by the second Applet below.
Meer dan een eeuw lang was niemand in staat dit eindspel uit te breiden en/of te verbeteren met een extra scherpe variant. Tot 2007 toen M.Lepsic de compositie publiceerde Wit: D1, D33, D48. Zwart D3 en schijven op 18 en 35. Het is een slimme uitbreiding met een zwart stuk meer, maar het brengt geen extra interessante variant. Je kunt het vinden op bldz. 64 van De Problemist (KvD) April 2016.
Echter, het blijkt mogelijk de compositie met ongeveer 10 zetten te verlengen, zie de eerste Applet hieronder. De verrassing en meest indrukwekkende verbetering is een sensationele heel andere variant die te zien is met de tweede Applet hieronder.
Playing the first Applet below, please stop a moment after the moves 3. 14-9 (50-33) and look at the diagram below the Applet, before playing the rest of the solution.
Als je de eerste Applet hieronder afspeelt, stop dan s.v.p. na de zet 3. 14-9 (50-33) en kijk naar het diagram onder de Applet, alvorens de rest van de oplossing uit te voeren.

I suppose that no Grandmaster would be able to win this endgame from the initial position (if Black would play like the main variant). And I am almost sure that nobody would be able to compose this one. Endgames like this are an enrichment for draughts.
However, most important is that draughts lovers can enjoy the always again surprising beauty of our game.
Het lijkt mij dat geen enkele Grootmeester in staat zou zijn dit eindspel vanaf de aanvangsstand te winnen (als zwart zo speelt als de hoofdvariant). En ik ben bijna zeker dat niemand in staat is zoiets te componeren. Zulke eindspelen zijn een verrijking van het damspel!
Maar het belangrijkte is dat dammers genieten kunnen van de steeds weer verrasende schoonheid van ons spel.

woensdag 2 maart 2016

The title of this article needs some explanation. Stef Keetman is the author of the well known computer-program called Truus. Ton Sijbrands used this program a long time ago when anylyzing a game. To the big suprise of Ton, Truus came with an unexpected win. A program does not make any difference between plain or special, good or bad or whatever, but for a draughts lover the endgame is interesting. It is original, starts with an astonishing move and contains two fully thematic variants. The position was BLack 23, 28, 32. White 14 and a King on 42. Truus found that 42-31 !! is the (only) way to win. See for further explanation below.
With the purpose of giving the endgame more depth I later in 2003 changed the position a bit, with 14 to 12. This makes room for trying to get to an initial position without Kings. I also tried to add an other interesting variant. A bit of luck is required in such cases. The result is shown by the Applets.
So Stef, Truus, Ton and me all contributed to the composition, but in a totally different way! It is all a long time ago, but now I have another look at it. It is the start of something modern.
De titel van dit artikel dient wat te worden toegelicht. Stef Keetman is de auteur van het heel bekende programma genaamd Truus. Ton Sijbrands gebruikte dit programma lang geleden bij een analyse van een partij. Tot grote verrassing van Ton kwam Truus met een onverwachte winst. Een programma maakt geen onderscheid tussen gewoon of bijzonder, goed of slecht of wat dan ook, maar voor een liefhebber van dammen is dit eindspel interessant. Het is origineel, begint met een verbazingwekkende zet en kent twee volledig scherpe varianten. De stand was zwart 23, 28, 32, wit 14 en een dam op 42. Truus vond dat 42-31!! de (enige) winst is. Zie voor nadere toelichting hieronder.
Met het doel het eindspel meer diepte te geven veranderde ik de positie later in 2003 een beetje, door 14 op 12 te zetten. Dat maakt ruimte om te trachten een schijven-eindspel te bereiken. Ook probeerde ik een andere interessante variant toe te voegen. Daar hoort een beetje geluk bij. Het resultaat is te zien met de Applets.
Dus Stef, Truus, Ton en ik leverden allen een bijdrage tot de compositie, maar op totaal verschillende wijze ! Het is alles lang geleden, maar ik heb er nu een andere kijk op. Het is het begin van een moderne benadering.
After the first move of White, Black is forced to play (10-14 or 10-15). Because (10-15) is a dull variant, irrelevant because winning in several ways, I do not show it here. After (10-14) White has to play very precise. Playing 12-8 instead of 13-8 means that White comes one move too late too win. The first Applet leads us to the main choice Black has to make.
Na de eerste zet van wit is (10-14 of 10-15) gedwongen. Omdat (10-15) een vervelende variant is, niet relevant want wit kan dan op verschillende manieren winnen, laat ik dat hier niet zien. Na (10-14) moet wit heel precies spelen. Met 12-8 in plaats van 13-8 komt wit één zet te laat om te winnen. De eerst Applet brengt ons tot de belangrijkste keuze die zwart maken moet.