How can we study the integration of networks among human service organizations? Some lessons from organizational sociology = Hoe bestuderen we de integratie van netwerken tussen hulpverleningsorganisaties? Enkele lessen vanuit de organisatiesociologieHow can we study the integration of networks among human service organizations? Some lessons from organizational sociology = Hoe bestuderen we de integratie van netwerken tussen hulpverleningsorganisaties? Enkele lessen vanuit de organisatiesociologie

Since the 1970s, the concept of social networks became very popular in the sociological literature on organizations. This is especially the case when focusing on human service organizations. We follow Provan and Milward in defining the networks among human service organizations as service delivery vehicles providing value to a population confronted with varying needs, in ways that could not have been achieved by a single organization. An important question deals with the effectiveness of these networks. The pioneering work of Provan and Milward resulted in some first preliminary theories and findings on how network integration is able to improve the effectiveness of social service delivery. These authors argue that a high level of integration among organizations improves the quality of service delivery and therefore results in better outcomes at the client level. In this article, we combine insights from organizational sociology and social work to develop a comprehensive framework to study the concept of network integration. We distinguish four dimensions: communicative integration, cultural integration, normative integration, and functional integration. Furthermore, we elaborate on how power differences among actors in the network influence the integration at the network level. Vanaf de jaren 1970 verkreeg het concept sociale netwerken een grote populariteit bij organisatiesociologen. Ook binnen het onderzoek naar hulpverleningsorganisaties besteedt men steeds grotere aandacht aan de netwerken van deze organisationele actoren. In dit artikel definiëren we netwerken tussen hulpverleningsorganisaties als systemen van sociale dienstverlening. Deze systemen trachten het welzijn te verbeteren van een zeer heterogene doelgroep geconfronteerd door een brede waaier aan noden. Een belangrijke onderzoeksvraag van onderzoekers naar netwerken tussen hulpverleningsorganisaties betreft de effectiviteit van deze netwerken. Het werk van Provan & Milward resulteerde in enkele eerste inzichten over de manier waarop de mate van netwerk integratie de effectiviteit van het netwerk kan vergroten. Deze auteurs beargumenteren dat een hoge mate van integratie tussen de actoren in een netwerk de kwaliteit van de hulpverlening vergroot en daardoor de levenskwaliteit van de cliënten kan verbeteren. In dit artikel combineren we inzichten vanuit de organisatiesociologie en sociaal werk onderzoek en ontwikkelen we een theoretisch kader dat ons toelaat om het concept netwerkintegratie beter te bestuderen. We maken een onderscheid tussen vier dimensies: communicatieve integratie, culturele integratie, normatieve integratie en functionele integratie. Verder gaan we in op de manier waarop machtsrelaties in het netwerk de integratie tussen de actoren kunnen beïnvloeden.