Nog niet eens aanstaande vader voelde hij al nattigheid. Be careful, there’s a baby in the house, luidt het op Album II, quasi jammerend. Rufus is a tit man, suckin’ on his mamma’s gland, suckin’ on the nipple. It’s a sweeter than the ripple wine, heet het meesmuilend op Unrequited, de foute snor van Attempted Mustache uitgegroeid tot een woeste baard. Ah son, you look so satisfied. I envy you. So put Rufus on the left one and put me right on the right, and like Romulus and Remus we’ll suck all night. Drie jaar na Rufus kwam Martha, twee jaar later zong hij haar op Final Exam toe: You’re in Quebec with your mother and I’m down here in New York state. The world is cruel and so is fate. Oh, you know I love your brother and you know that I love you. How I miss the both of you. We will be reunited, maybe on your birthday. Wat overigens sentimenteler leest dan het klinkt. En onder die verjaardagsfeestjes zou hij zich nogal eens uitwurmen, zo leert Fame And Wealth, na vijf jaar toch een soort van comebackplaat, featuring Richard Thompson. Happy birthday Martha, happy birthday, birthday girl. I’m sorry I can’t be there for that party, birthday girl, but pin the tail upon the donkey in that party dress. Balloons and cake, two kinds of ice cream – I guess you’ll be a mess. De rozen komen trouwens van hem, een stom cadeau, hij weet het, want je kunt er niet mee spelen, maar ja: The pet store was all out of ponies, maybe next birthday.

Eenmaal halverwege de veertig maakte Loudon Wainwright III met History een tussenbalans op. Zoon wordt vader wordt wees, nou ja, halfwees. Momentos, memories, tell me what good are they. No, they’re not much to have and to hold, verzucht hij tegen zijn oudeheer in het verre hiernamaals. Boys grow up to be grown men and then men change back into boys again. You’re starting up and I’m winding down, houdt hij zoonlief voor. We’re having us a teenage/middle age war. I don’t want to die and you want to live. It takes a little bit of take and a whole lot of give. En tegen diens zus verlost hij zich van die ene kwellende herinnering die zij best eens vergeten zou kunnen zijn: We were in the car, you were crazy in the back seat. It had gone too far and I pulled the auto over and I hit you with all my might. I knew right away it was too hard and I’d never make it right. Vijf jaar later, op Grown Man, liet hij zich door haar in zijn eigen woorden voor de voeten werpen: You like to think that things are okay by singing things that you should say. Dearest daddy, with your songs, do you hope to right your wrongs? Zijn tegenwerping? Darling daughter, can’t you see the guy singin’ the songs ain’t me. He’s someone people wish I was. What I can’t do, this dude does. And if the songs seem slightly pat, I know life’s messier than that. They’re just songs and life is real, they’re just my version how I feel.

Enfin, al het water is nou onderhand wel onder de brug, zo te horen. Eind jaren nul, gedurende de laatste maanden van Kate McGarrigle, schreef Rufus Wainwright aan All Days Are Nights: Songs For Lulu, een liederencyclus voor stem en piano. Martha, it’s your brother calling. Time to go up north and see mother. Things are harder for her now and neither of us is really that much older than each other anymore, sprak hij op een avond vanuit Montreal op de voicemail van zijn zus in New York in. Martha, it’s your brother calling. Have you had a chance to see father? Wondering how’s he doing and there’s not much time for us to really be that angry at each other anymore. Vader zelf liet zich op het niets verbloemende louteringsalbum Older Than My Old Man Now een paar jaar na het laatste afscheid ontvallen: I’m guilty I’ve outlived my ex. Om verderop te overpeinzen: There’s that thing it’s all made of – dare we sing that the thing is love? Love heals heartache and familial pain. And what family is not insane? Van de winter stonden ze alledrie, samen met onder vele anderen speciale gaste Emmylou Harris, op het podium van The Town Hall in New York tijdens de Rufus and Martha Wainwright’s Noël Nights, waarmee de twee een jaarlijkse familietraditie van hun moeder in leven houden. En de pater familias zong beide avonden Last Day Of The Year, het laatste lied van zijn laatste album, Haven’t Got The Blues (Yet), met als laatste woorden: When we begin again, nothing has to end.