I really would have loved to tell you that I won the challenge with Yvonne en Katrien and show you the finished clamshell top but I am sorry to say that I did not manege to sew more than one row. January had so many things in store for me that I hardly had time to work on this project. I am sure Yvonne and Katrien did better and have some beautiful finished objects to show (which will cost me two presents for them...........!) I hope they won't be too hard on me and their punishments will be bearable ;-))

Of course I intend to finish the top this year and I will keep posting updates untill the quilt is finished.I am so happy that the challenge made me take up this almost forgotten project again and I never could have realized the effect it would have on the quilting world. For look how many quilters all over the world are sewing clamshell projects now. So please girls put your names on the sign in list and show us your clamshell progress.

De weinige vrije tijd die ik had werd opgeslokt door de rand die ik voor de Round Robin moest maken. Een forse rand waarover ik niet veel kan zeggen, want geheim project. Een eenvoudig blok had ik ervoor gekozen, maar met veel puntjes, heel veel puntjes. Maar hij is af en de volgende en laatste rand ligt op me te wachten. Ik slaak een zucht van verlichting als ook deze af is.The little time I had to spare went into sewing my round of the Round Robin. A big border had to be added as this was the forth. I can't say much about it because it still is a secret. I chose an easy block, at least that is what I thought. But there were many points to match, very many points! The next round is waiting which will also be the last round . I can't wait to sew small quilts again.

15 January 2011

Gisteren ben ik met een stel quiltvriendinnen naar de open dag van de Log Cabin geweest. Weer een paar gezellige uurtjes beleefd. Wat is er toch altijd veel te zien in een quiltwinkel. Het is net Luilekkerland. De mooiste stofjes en een leuk aanbod en voorbeelden van workshops. Voor de liefhebbers: vandaag is er ook nog open dag. Yesterday I went to the 'open day' at the Log Cabin with some quilting friends. We had a great time again. I always feel like being in heaven when visiting a quilt shop. All those beautiful material and the wonderful workshops they offer.

A picture of my quilting friends interested in an applique book. They took three days applique classes with Ted Storm and are deep in applique at the moment.

I also finished another pair of socks which already found their way to my daughter and I am about to finish another sock of the next pair for me. Don't tel me that knitting is no fun!Ik heb alweer een paar sokken af die al dankbaar in ontvangst zijn genomen door mijn dochter. Vanavond komt de eerste sok van een volgend paar af. Hoezo verslaafd?

09 January 2011

Vinden jullie het ook vaak zo moeilijk om een titel voor je verhaaltje te bedenken? Ik wel. Ik heb geen gebrek aan fantasie, maar als ik die echt nodig heb, laat hij me in de steek. Dus vandaag maar geen titel.Do you have a problem sometimes when thinking of a title for your posting? I do. I have no lack of imagination but when I need it it seems to have have left to help someone else who is blogging ;-) So no title today!

Tot mijn verbazing zag ik vandaag dat het nieuwe jaar alweer 9 dagen oud is en ik dus al 10 dagen niet meer gepost heb. Hoe is het mogelijk. Ik zal de kerstspullen maar niet te ver weg stoppen, want we hebben ze binnenkort weer nodig..... De gigantische bergen sneeuw om ons heen zijn in twee dagen tijd totaal verdwenen. Ongelooflijk. Het ziet er buiten nu maar triest en nattig uit ondanks de zon, die zo haar best doet achter de wolken uit te komen. Maar we kunnen weer eens de deur uit en normaal over straat. Ga ik deze week zeker doen.To my surprise I noticed that the new year is 9 days old today and I have not posted since 10 days now. I will not put the Christmas stuff too far away for we will need it again shortly.......The huge heaps of snow have melted within two days. Unbelievable. It usually takes at least a week. It looks soggy and dreary outside now but we can go out again without the fear for braking a leg.