Foto achterzijde omslag / Cover backside: Van der Tak 1895, Model 'Mignon'.
Dit is een 4 octaafs instrument ook wel bekend onder de bijnaam 'schippersharmonium'.
Most of the time referred to as a 'Shippers organ'. 4 Octaves. The smaller dimensions were designed due to the space in a ship. The top on this instrument is not original.

3 De Melonoom / The Melonome. By Joop Rodenburg.
De Melonoom is een harmoniumachtig apparaat bedoeld voor het muziek onderwijs aan toekomstige schoolmeesters. De uitvinder ontwikkelde het instrument rond 1915 en vroeg er ook patent op aan. ongeveer 20 exemplaren zijn gemaakt.
The Melonome is an educational tool invented ca. 1915, patented 1916. The instrument was designed to be in vertical position in front of the classroom to educate students (to be schoolteachers) in music. This instrument houses 29 German reeds from f to a2, 2.5 octaves. Only some 20 instruments were built.

5 Verboden te openen / The hidden loudspeaker by Barry de Frel.
In de Ger. Gem. van Ouddorp werd in 1948 een harmonium geleverd, met de curieuze voorwaarde dat het instrument niet geopend mocht worden als de leverancier daarbij niet aanwezig was.
In 1948 an orthodox church purchased a reed organ. A peculiar demand was that noone other than the supplier was allowed to open the instrument for maintenance.

Enkele jaren later bleek er een probleem, en een lokale harmonium reparateur trok de stoute schoenen aan en opende het instrument, om toen te ontdekken dat er een versterker met luidspreker ingebouwd was.
Several years later the instrument was 'dead' and a local reed organ repair man broke the rule in the contract. And found that inside the reed organ was a loudspeaker (and amplifier) to enhance the sound.

De naam van de leverancier is onbekend gebleven. Zzou hem vergeving geschonken zijn?
The name of the supplier has not ben revealed up until now. Maybe the church did absolve him for his sins?

6 Harmoniumbouwers in Nederland / Harmonium builders in the Netherlands Part Two
by collector Wim Olthof.

Wim Olthof heeft een groot en gedetailleerd archief. En hij ontrukt fabrikanten aan de vergetelheid die in geen enkel serieus boek te vinden zijn, zelfs als het boek Atlas heet.
Wim has a very detailed archive, in his listing reed organ builders are shown not to be found in any book on reed organs, even when the book is called an Atlas.

I should ask Wim permission to translate these articles into English....

Van Reenen concludeert dat 'authentieke harmoniummuziek' een stapel vormt van slechts enkele duimen dik. Hij laat daarbij in het midden of het om zijn eigen duim gaat of over de meetkundige duim van 2,54 centimeters. Conclusion: 'authentic harmonium music' is a pile of musical scores is about a few 'thumbs' in height, however he does not define the 'thumb' (which happen to be the Dutch colloqial name of the inch. Which happens to be 2,54 millimeters.

In the article it says: "In 1835 the Glassharmonica was forbidden, because 'the instrument had develish powers'. What is not mentioned in the article is the reason found later: The glass cups were marked with colours to designate the octaves. And playing the instrument with wet fingers the colour strips made of 'heavy metals' (lead and others) infected the players, mostly women with lead poisening, resulting in psychosis and 'Alzheimer like' phenomenons.

19 Müller werkharmonium / Müller - Orgue de travaille by Joop Rodenburg.
Op de dag dat de Vox in de brievenbus viel, was één van de eerste ontdekkingen de kanjer van een fout in de titel van dit artikel. Uiteraard bedoelde Joop 'orgue de voyage' ofwel reis-harmonium. Maar zelfs met meerdere proeflezers werd de fout niet gesinaliseerd. De voltallige redactie heeft onder invloed van een enorme wolk van wierook schuld beleden.
The moment the Vox Humana was dropped in my snailmail box I noticed the title to be wrong. Joop wrote 'voyage' and during the process of creating the Vox, the title was misprinted. Müller made a travel harmonium and not a 'work harmonium'. The editors have been absolved properly with lots of scent :-) The instrument is preserved with its original case and handwritten manual.

And really, I am not in the habbit of using such language. For the second time in two editions the editors named the disc "the NVH jubilee disc'. And my beloved society is HVN. And as a member I have requested to print a an apology in the next edition. Not knowing how to write the name of your own organization, is unforgivable. (Yes, I am calm now, again). By the way, the reveiw is very positive, as it should be.